Ο καρκίνος του προστάτη είναι ο συχνότερος καρκίνος στον άνδρα. Η υποψία συνήθως προκύπτει από μια αυξημένη τιμή του ειδικού προστατικού αντιγόνου (PSA), από ένα ύποπτο απεικονιστικό εύρημα ή από μια εστιακή σκλήρυνση του προστάτη κατά την ψηλάφηση / δακτυλική εξέταση. Ωστόσο, η τελική διάγνωση μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ενός δείγματος ιστού (βιοψία προστάτη).

Η βιοψία είναι ο πιο σημαντικός και ασφαλής τρόπος ανίχνευσης καρκίνου του προστάτη και σωστής εκτίμησης του βαθμού κακοήθειας αυτού. Επιβεβαιώνει τη διάγνωση, αλλά είναι και η βάση για τον περαιτέρω προγραμματισμό της θεραπείας. Δεδομένου ότι ο καρκίνος εμφανίζεται συχνά σε διαφορετικά σημεία και με διαφορετική επιθετικότητα στον ίδιο προστάτη, δεν αρκεί η λήψη βιοψίας από ένα μόνο μέρος. Τα δείγματα ιστών πρέπει να καθορίζουν ακριβώς την εντόπιση, το φορτίο, και την επιθετικότητα ενός όγκου.

Αυτό προϋποθέτει τον καθορισμό κριτηρίων υψηλής ποιότητας, τα οποία καθορίζονται από τον αριθμό των δειγμάτων που λαμβάνονται, τη θέση των σημείων δειγματοληψίας, και τη στοχευμένη βιοψία παθολογικών απεικονιστικών ευρημάτων. Η θεραπεία μπορεί να αποτελείται από ενεργή παρακολούθηση (active surveillance), εξωτερική ακτινοβολία, βραχυθεραπεία, HIFU ή χειρουργική επέμβαση (ριζική προστατεκτομή).

Είναι έτσι ζωτικής σημασίας να παρέχονται όλες τις πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του προστάτη ώστε ο ασθενής να είναι σίγουρος για την ενδεδειγμένη θεραπεία μετά τη λήψη της πρώτης βιοψίας.

Αν και οι μεγάλοι όγκοι του προστάτη συχνά αναγνωρίζονται εύκολα, ο ουρολόγος δε μπορεί να βασιστεί στo συμβατικό υπερηχογράφημα ως διαγνωστικό μέσο. Επίσης, το υπερηχογράφημα δεν μπορεί να κάνει διάκριση μεταξύ των διαφορετικών τύπων καρκίνου, ακόμη και όταν ο όγκος είναι υπερηχογραφικά αναγνωρίσιμος.

H πολυπαραμετρική μαγνητική τομογραφία του προστάτη (mpMRI) είναι σήμερα η ενδεδειγμένη απεικονιστική μέθοδος, αφού δύναται να ανιχνεύσει καρκίνους που δεν είναι υπερηχογραφικά ορατοί αλλά και να «χαρτογραφεί» τον προστάτη, παρέχοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για τον όγκο. Τα τελευταία χρόνια, μια αναγνωρισμένη μέθοδος βιοψίας προστάτη, βάσει κατευθυντήριων οδηγιών, είναι η βιοψία που πραγματοποιείται με την χρήση τεχνολογίας σύντηξης εικόνων MRI/υπερήχων (fusion biopsy).

Το ιατρείο μας είναι το μόνο ουρολογικό ιατρείο πανελλαδικά που διαθέτει το σύγχρονο σύστημα στοχευμένης βιοψίας προστάτη (software-based fusion – BiopSee®, http://www.biopsee.de/home.html) παρέχοντας εξαιρετικά ακριβείς στερεοτακτικές (3D) βιοψίες είτε διορθικά, είτε διαπερινεϊκά.

Ο ιατρός είναι πιστοποιημένος χρήστης του συγκεκριμένου συστήματος και διαθέτει πολυετή εμπειρία με περισσότερες από 300 βιοψίες στο εξωτερικό. Ο ασθενής προσκομίζει μια εξέταση μαγνητικής τομογραφίας (mpMRΙ) του προστάτη. Αυτά τα δεδομένα μεταφέρονται στο ιατρείο με ένα δίσκο (CD) η USB stick, επισημαίνονται οι ύποπτες περιοχές και οι εικόνες ενσωματώνονται στην επεξεργασία εικόνας μιας συσκευής υπερήχων υψηλής ανάλυσης,. Με αυτόν τον τρόπο, ο ιατρός έχει πρόσβαση στα δεδομένα της mpMRI και προβάλλει τις εικόνες του προστάτη και των ύποπτων περιοχών σε εκείνες του υπερηχογραφήματος σε πραγματικό χρόνο, κατά τη διάρκεια της βιοψίας.

Αυτή η κατάσταση μπορεί να συγκριθεί με εκείνη ενός σύγχρονου οχήματος, στο οποίο ο χειριστής μπορεί να ελέγχει με ακρίβεια τη διαδρομή με τη χρήση ενός συστήματος πλοήγησης (GPS). Δεν πραγματοποιούνται απλές γνωστικές βιοψίες οι οποίες έχουν βάση μόνο την ανάγνωση και τον εντοπισμό των ύποπτων περιοχών στην μαγνητική τομογραφία και την χρήση του υπερηχογραφήματος σε δεύτερο χρόνο χωρίς την παράλληλη προβολή των εικόνων της μαγνητικής τομογραφίας (cognitive fusion).

Οι τυχόν παραμορφώσεις του προστάτη που προκαλούνται από την είσοδο της κεφαλής υπερήχων ή τις διάφορες κινήσεις του ασθενούς εξουδετερώνονται με τη χρήση ειδικού λογισμικού (elastic image registration).

Επιπλέον, το σύστημα BiopSee® καταγράφει την ακριβή θέση κάθε μεμονωμένου δείγματος ιστού και στις τρεις διαστάσεις (στερεοτακτική βιοψία). Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να αποδοθεί η ακριβής θέση και επιθετικότητα σε κάθε πιθανό εύρημα καρκίνου. Αυτό αποτελεί επίσης μια σημαντική πληροφορία για ενδεχόμενη επαναληπτική βιοψία στο μέλλον αλλά και απαραίτητη προϋπόθεση για πιθανή εστιακή θεραπεία (focal treatment) η οποία αποσκοπεί όχι στην αντιμετώπιση ολόκληρου του προστάτη, αλλά μόνο του όγκου.

Τι προσφέρει το σύστημα BiopSee®

• Βελτίωση της διαγνωστικής ακρίβειας
• Ελαχιστοποίηση των πιθανοτήτων μη εντοπισμού παθολογικών περιοχών
• Ακριβή πλοήγηση στις ύποπτες περιοχές
• Καταγραφή και παρακολούθηση των ασθενών
• Συμβατότητα με διάφορες μορφές θεραπείας (βραχυθεραπεία, κρυοθεραπεία, HIFU)

Σημαντικές πληροφορίες για ιατρούς και ασθενείς

• Οι διορθικές τυχαιοποιημένες βιοψίες έχουν ποσοστό επιτυχίας ~33%
• Η λήψη επιπλέον (μέχρι 30) ιστοτεμαχιδίων (saturation biopsy) έχει ποσοστό επιτυχίας ~40%
• Το σύστημα BiopSee® έχει γενικό ποσοστό επιτυχίας 58-70%
• Οι στοχευμένες βιοψίες των mpMRI ύποπτων περιοχών έχουν ποσοστό επιτυχίας 86-100%

Γιατί να κάνετε τη βιοψία στο ιατρείο μας;

• Είμαστε πιστοποιημένοι στο συγκεκριμένο σύστημα
• Διαθέτουμε πολυετή εμπειρία με περισσότερες από 300 βιοψίες στο εξωτερικό, όπου και συνεχίζουμε να πραγματοποιούμε παράλληλα βιοψίες
• Παρέχουμε εξαιρετικά ακριβείς στερεοτακτικές και όχι απλές γνωστικές βιοψίες οι οποίες υστερούν διαγνωστικά
• Έχουμε εμπειρία τόσο στις διορθικές, όσο και στις διαπερινεϊκές βιοψίες.
• Ανάλογα με τα κλινικά και απεικονιστικά στοιχεία επιλέγεται η κατάλληλη μέθοδος
• Πραγματοποιούμε τις βιοψίες πάντα με τοπική και όχι γενική αναισθησία ή μέθη
• Η βιοψία δε διαρκεί περισσότερο από 15-20 λεπτά
• Πραγματοποιούμε αναλυτική καταγραφή και αναφορά με εικόνες, η οποία παραδίδεται στον ασθενή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην περαιτέρω παρακολούθηση και θεραπεία, ανεξάρτητα από το θεράποντα ιατρό
  Ο ασθενής λαμβάνει το παθολογοανατομικό πόρισμα σε 2-3 ημέρες
• Μπορούμε να αναλάβουμε την περαιτέρω παρακολούθηση και θεραπεία του ασθενούς η οποία προσαρμόζεται στις κατάλληλες ιατρικές ενδείξεις σύμφωνα με τα κλινικά και τα ογκολογικά στοιχεία (precision medicine)
• Προσφέρουμε οικονομικά πακέτα αφού η βιοψίες πραγματοποιούνται στο ιατρείο και όχι ενδονοσοκομειακά
• Στην εποχή που η χώρα μας, όπως και ο υπόλοιπος κόσμος, μαστίζονται από την πανδημία, προσφέρουμε ένα ασφαλές περιβάλλον στον ασθενή, ο οποίος λαμβάνει προσωπικό ραντεβού και έρχεται σε επαφή με μόνο δύο έως τρία άτομα.

Το ρομποτικό σύστημα da Vinci αποτελείται από την κονσόλα, τον πύργο, και τον κορμό. Η κονσόλα περιέχει δύο μοχλούς (joysticks) που εφαρμόζουν στα δάκτυλα του χειρουργού για να δίνονται οι εντολές στους ρομποτικούς βραχίονες, ένα σύστημα φακών το οποίο παρέχει στο χειρουργό μια υψηλής ποιότητας τρισδιάστατη εικόνα, και τους ποδοδιακόπτες μέσω των οποίων ο χειρουργός δίνει επιπρόσθετες εντολές (χειρισμός κάμερας, διαθερμία).

Όπως καταλαβαίνει κανείς, η κονσόλα λειτουργεί όπως ένα σύγχρονο ηλεκτρονικό παιχνίδι εικονικής πραγματικότητας (virtual reality). Ο πύργος του συστήματος αποτελείται από μια οθόνη μέσα από την οποία προβάλλεται το χειρουργείο, καθώς και από συσκευές που παρέχουν χρήσιμες λειτουργίες για την ολοκλήρωση του χειρουργείου. Είναι αντίστοιχος με έναν λαπαροσκοπικό πύργο.

Ο κορμός του συστήματος αποτελείται από τους βραχίονες πάνω στους οποίους προσαρμόζονται τα εργαλεία. Τοποθετείται πάνω από τον ασθενή και οι βραχίονες συνδέονται με ειδικά ports που τοποθετούνται στην κοιλιακή χώρα, όπως ακριβώς σε ένα λαπαροσκοπικό χειρουργείο. Οι βραχίονες είναι στην ουσία η προέκταση των χεριών του χειρουργού, τα οποία δίνουν τις εντολές από τους μοχλούς της κονσόλας για να πραγματοποιηθούν οι ενδοσκοπικοί χειρισμοί.

Οι τεχνικές και εργονομικές δυσκολίες της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, συνέβαλαν στην ανάπτυξη του ρομποτικού συστήματος, το οποίο έφερε την επανάσταση στο χώρο της ελάχιστα επεμβατικής χειρουργικής την τελευταία εικοσαετία.

Το βασικό πλεονέκτημα του έναντι της συμβατικής λαπαροσκοπίας είναι η ευκολία πραγματοποίησης πολύπλοκων ενδοσκοπικών χειρισμών, εξαιτίας της χρήσης αρθρωτών εργαλείων που λειτουργούν όπως ο καρπός του χειρουργού. Η τρισδιάστατη εικόνα, και η άνετη εργονομικά στάση του χειρουργού, ο οποίος παραμένει καθιστός σε όλη τη διάρκεια του χειρουργείου, και η εξάλειψη του φυσιολογικού τρόμου των εργαλείων, αποτελούν πρόσθετα πλεονεκτήματα της τεχνικής.

Επιπλέον διατηρούνται τα πλεονεκτήματα της λαπαροσκοπικής χειρουργικής, όπως η ελαχιστοποίηση της πιθανότητας επιπλοκών, η μείωση του χρόνου νοσηλείας, η ταχύτερη ανάρρωση του ασθενούς και τα καλύτερα κοσμητικά αποτελέσματα.

Τα παραπάνω πλεονεκτήματα οδηγούν στην ταχύτερη εκμάθηση της τεχνικής από το χειρουργό, ο οποίος χρειάζεται λιγότερα χειρουργεία για να αποκτήσει την απαραίτητη εμπειρία. Μειονεκτήματα της μεθόδου αποτελούν το υψηλό κόστος και η απουσία της απτικής αίσθησης του χειρουργού που δε χειρίζεται απευθείας τα εργαλεία.

Η ρομποτικά υποβοηθούμενη ριζική προστατεκτομή είναι η πρώτη ουρολογική επέμβαση που περιεγράφηκε και εκείνη που πραγματοποιείται περισσότερο από κάθε άλλη με τη συγκεκριμένη μέθοδο.

Ωστόσο, οι ενδείξεις της ρομποτικής χειρουργικής έχουν επεκταθεί και σε άλλες επεμβάσεις, όπως η μερική νεφρεκτομή, η πυελοπλαστική, και η ριζική κυστεκτομή με εκτροπή ούρων. Η ρομποτική χειρουργική υπερέχει αισθητά στις εν λόγω επεμβάσεις λόγω της μεγάλης δεξιοτεχνίας και ακρίβειας που προφέρει στο χειρουργό. Ωστόσο, ο ασθενής θα πρέπει να είναι ενήμερος ότι το ρομποτικό σύστημα δεν είναι αυτόνομο, δε χειρουργεί μόνο του τον ασθενή, αλλά εξαρτάται πλήρως από την ικανότητα και την εμπειρία του χειρουργού.

Το ίδιο ισχύει και με τα ογκολογικά ή λειτουργικά αποτελέσματα μιας χειρουργικής επέμβασης. Επιπλέον, όπως και η λαπαροσκοπική χειρουργική, η ρομποτικά υποβοηθούμενη χειρουργική δεν έχει ένδειξη στην αντιμετώπιση όλων των ουρολογικών παθήσεων.

Πολλές παραδοσιακές ουρολογικές επεμβάσεις απαιτούν μεγάλες τομές και έχουν ως αποτέλεσμα την παρατεταμένη νοσηλεία και χρόνο ανάρρωσης του ασθενούς. Με την πρόοδο της τεχνολογίας, αναπτύχθηκε η λαπαροσκοπική χειρουργική η οποία εφαρμόστηκε επίσης και στο χώρο της ουρολογίας.

Με τη χρήση ενός μικρού ενδοσκοπίου που πραγματοποιεί και μεγέθυνση της εικόνας, αλλά και ιδιαίτερα λεπτών και μακριών χειρουργικών εργαλείων που τοποθετούνται μέσα από 3-5 μικρές τομές, ο χειρουργός μπορεί να πραγματοποιήσει ένα ελάχιστα επεμβατικό χειρουργείο. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να αντιμετωπισθεί ένα μεγάλο εύρος ουρολογικών παθήσεων.

Η τεχνική προσφέρει τα ίδια διαγνωστικά και θεραπευτικά οφέλη με την ανοικτή χειρουργική. Επιπλέον μειώνει στο ελάχιστο το μετεγχειρητικό πόνο, το χρόνο νοσηλείας, το χρόνο ανάρρωσης και επιτυγχάνει άριστα κοσμητικά αποτελέσματα.

 Ωστόσο, οι λαπαροσκοπικές επεμβάσεις χαρακτηρίζονται από ιδιαίτερα υψηλή τεχνική δυσκολία και ο χειρουργός χρειάζεται να πραγματοποιήσει μεγάλο αριθμό επεμβάσεων για να αποκτήσει την απαιτούμενη εμπειρία. Επιπλέον, είναι ιδιαίτερα επίπονες για τον χειρουργό, ο οποίος πρέπει να διατηρεί μια ανορθόδοξη εργονομικά στάση του σώματος του σε όλη τη διάρκεια του χειρουργείου. Τέλος, τα μακριά λαπαροσκοπικά εργαλεία απαιτούν ιδιαίτερα μεγάλη δεξιοτεχνία στο χειρισμό σε σχέση με τα απλά χειρουργικά, ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια ανορθωτικών επεμβάσεων.

Όλοι οι παραπάνω παράγοντες, αρχικά περιόρισαν την ανάπτυξη και διάδοση της λαπαροσκοπικής τεχνικής, η οποία εφαρμόστηκε σε συγκεκριμένα κέντρα αναφοράς με μεγάλο όγκο περιστατικών. Στο χώρο της ουρολογίας μεγάλη επανάσταση στο χώρο της λαπαροσκοπικής χειρουργικής έφεραν η πρώτη λαπαροσκοπική νεφρεκτομή από τον Ralph Clayman το 1991  και οι πρώτες σειρές λαπαροσκοπικής ριζικής προστατεκτομής από τον Schuessler το 1997 και Guillonneau το 1998 που οδήγησαν στην παγκόσμια αποδοχή της μεθόδου από την ουρολογική κοινότητα.

Σήμερα, η λαπαροσκοπική χειρουργική εφαρμόζεται στην αντιμετώπιση πολλαπλών, ογκολογικών και μη, ουρολογικών παθήσεων, όπως παθήσεων των νεφρών, των επινεφριδίων, των ουρητήρων, της ουροδόχου κύστης και του προστάτη.

Ωστόσο, η λαπαροσκοπική χειρουργική δεν αποτελεί πάντοτε τον ενδεδειγμένο τρόπο αντιμετώπισης, και θα πρέπει να επιλέγεται με βάση την εμπειρία του χειρουργού και τις χειρουργικές ενδείξεις της νόσου.

Αποτελεί ενδοσκοπική επέμβαση που πραγματοποιείται δια μέσου της ουρήθρας με τη χρήση σύγχρονου ενδοσκοπίου. Εφαρμόζεται παράλληλα και συνεχής λήψη ακτινογραφιών (ακτινοσκόπηση), με ή χωρίς την έγχυση σκιαγραφικού δια μέσου του ενδοσκοπίου,  με σκοπό την πλήρη απεικόνιση της ανατομίας του ουροποιητικού.

Με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται η εντόπιση του προβλήματος, η αναγνώριση της θέσης των εργαλείων του χειρουργού, και μειώνεται αισθητά η πιθανότητα επιπλοκών (πχ τραυματισμός ουρητήρα). Απαιτεί συνήθως γενική αναισθησία και νοσοκομειακό περιβάλλον.

 Ο λίθος εντοπίζεται και αφαιρείται (ημιεύκαμπτο ουρητηροσκόπιο) με ειδικό εργαλείο (basket). Σε περίπτωση μεγάλων λίθων πραγματοποιείται κατακερματισμός αυτών με τη χρήση βαλλιστικής ενέργειας (lithoclast) ή laser. Με τον τρόπο αυτό μπορούν να αντιμετωπιστούν επίσης αποτελεσματικά μικροί και χαμηλής κακοήθειας όγκοι του ουρητήρα.   

Αποτελεί ενδοσκοπική επέμβαση που πραγματοποιείται δια μέσου της ουρήθρας με τη χρήση σύγχρονου εύκαμπτου ψηφιακού ενδοσκοπίου που προσφέρει εικόνα υψηλής ευκρίνειας. Εφαρμόζεται παράλληλα και συνεχής λήψη ακτινογραφιών (ακτινοσκόπηση), με ή χωρίς την έγχυση σκιαγραφικού δια μέσου του ενδοσκοπίου,  με σκοπό την πλήρη απεικόνιση της ανατομίας του ουροποιητικού.

Με τον τρόπο αυτό διευκολύνεται η εντόπιση του προβλήματος, η αναγνώριση της θέσης των εργαλείων του χειρουργού και μειώνεται αισθητά η πιθανότητα επιπλοκών (πχ τραυματισμός ουρητήρα). Απαιτεί γενική αναισθησία και νοσοκομειακό περιβάλλον.

 Η μέθοδος βοηθάει στην αντιμετώπιση λίθων με διάμετρο < 20 mm σε οποιοδήποτε σημείο του νεφρού. Σύγχρονες πηγές ενέργειας (laser) βοηθούν στον άμεσο κατακερματισμό των λίθων ανεξάρτητα από τη σύσταση τους.

Με τον τρόπο αυτό μπορούν επίσης να αντιμετωπισθούν μικροί και χαμηλής επιθετικότητας όγκοι της αποχετευτικής μοίρας, αλλά και άλλες παθολογικές καταστάσεις όπως η στένωση της πυελοουρητηρικής συμβολής.

Αποτελεί ενδοσκοπική επέμβαση η οποία διενεργείται μέσω μιας μικρής οπής στην οσφύ μετά από μια οσφυϊκή παρακέντηση του νεφρού. Η παρακέντηση πραγματοποιείται με τη βοήθεια υπερήχων και ακτινογραφίας με τη χρήση σκιαγραφικού (ακτινοσκόπηση). Με τον τρόπο αυτό, ο χειρουργός μπορεί να απεικονίσει ολόκληρη την ανατομία της αποχετευτικής μοίρας του νεφρού, και να εντοπίσει με ακρίβεια την ανατομική θέση των λίθων και το ακριβές σημείο της παρακέντησης, μειώνοντας την πιθανότητα επιπλοκών στο ελάχιστο.

Εφαρμόζεται συνήθως σε περιπτώσεις πολύπλοκης νεφρολιθίασης, όπου η απλή ενδοσκοπική αντιμετώπιση με εύκαμπτη νεφρολιθοτριψία δεν παρουσιάζει τόσο ικανοποιητικά αποτελέσματα. Τέτοιες περιπτώσεις είναι εκείνες λίθων νεφρού με διάμετρο >20mm αλλά και πολλαπλών λίθων ανεξάρτητα από το μέγεθος αυτών. Ο λίθος εντοπίζεται ενδοσκοπικά, κατακερματίζεται με τη χρήση βαλλιστικής ενέργειας (lithoclast) ή laser, και αφαιρείται μέσα από μια μικρή οπή.

Με τη χρήση ενός ειδικού συστήματος ελάχιστα επεμβατικής διαδερμικής νεφρολιθοτριψίας (minimally invasive PCNL – MIP) συνδυάζεται η μικρή διάμετρος των εργαλείων με τη διατήρηση χαμηλών πιέσεων εντός του νεφρού κατά τη διάρκεια της επέμβασης, και την αυτόματη αφαίρεση των λίθων, με τη βοήθεια της ροής του νερού, χωρίς τη χρήση επιπλέον εργαλείων (vacuum cleaner effect).

Με αυτόν τον τρόπο μειώνεται στο ελάχιστο η επεμβατικότητα του χειρουργείου χωρίς να επηρεάζονται τα αποτελέσματα.

Η ενδοσκοπική αυτή μέθοδος πραγματοποιείται δια μέσου της ουρήθρας και αποτελεί το χρυσό κανόνα στη χειρουργική αντιμετώπιση του καρκίνου της κύστης. Δεν προσφέρει μόνο μια μέθοδο θεραπείας, αλλά και ένα τρόπο εκτίμησης του βάθους της διήθησης του όγκου (τοπική σταδιοποίηση) με σκοπό το σχεδιασμό της περαιτέρω θεραπείας του ασθενούς.

Κατά την μέθοδο αυτή πραγματοποιείται αρχικά επισκόπηση των εσωτερικών τοιχωμάτων της ουροδόχου κύστης (κυστεοσκόπηση) και αναγνώριση του όγκου με τη χρήση ενός ειδικού ενδοσκοπικού εργαλείου (ρεζεκτοσκόπιο). Στη συνέχεια, πραγματοποιείται εκτομή του όγκου σε τμήματα με τη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας, και αφαίρεση του μέσα από το εργαλείο.

Σήμερα η εκτομή πραγματοποιείται με τη χρήση διπολικής ενέργειας η οποία προσφέρει άριστη αιμόσταση και μειώνει την πιθανότητα επιπλοκών. Επιπλέον, ολοένα και πιο δημοφιλής μέθοδος παγκοσμίως είναι η εκτομή ολόκληρου του όγκου σε ένα κομμάτι (En-bloc) με τη χρήση laser ή διαθερμίας. Η μέθοδος αυτή φαίνεται να προσφέρει καλύτερα ογκολογικά αποτελέσματα, αφού μειώνει στο ελάχιστο την τοπική διασπορά του όγκου.

Επιπλέον, προσφέρει καλύτερη ποιότητα ιστολογικού δείγματος και ως εκ τούτου ο παθολογοανατόμος μπορεί να αξιολογήσει καλύτερα την τοπική διήθηση/σταδιοποίηση του όγκου. Αντενδείξεις της μεθόδου αποτελούν το μεγάλο μέγεθος και η δύσκολη ανατομική θέση ενός όγκου.

Με τον τρόπο αυτό αντιμετωπίζεται σήμερα η συμπωματική καλοήθης διόγκωση του προστάτη αδένα με τον πιο ελάχιστα επεμβατικό τρόπο. Πρόκειται για ενδοσκοπική επέμβαση που πραγματοποιείται δια μέσου της ουρήθρας.

Αρχικά πραγματοποιείται μια επισκόπηση του κατώτερου ουροποιητικού συστήματος (ουρήθρα, ουροδόχος κύστη, προστάτης) με σκοπό την πλήρη απεικόνιση της ανατομίας και την αναγνώριση της παθολογίας του προστάτη. Με την εξέλιξη της τεχνολογίας, το προστατικό αδένωμα, που προκαλεί την απόφραξη και τη συμπτωματολογία του ασθενούς, μπορεί σήμερα να αντιμετωπισθεί με πολλούς διαφορετικούς τρόπους, ανάλογα με το μέγεθος του προστάτη, τα ιδιαίτερα ανατομικά χαρακτηριστικά, την ηλικία και τη γενική κατάσταση του ασθενούς.

1. Διατομή του προστατικού αδενώματος (incision)

Κατά τη μέθοδο αυτή πραγματοποιείται στην ουσία η διατομή του αυχένα της ουροδόχου κύστης και του προστάτη σε δύο σημεία, χωρίς την αφαίρεση ιστού. Η τεχνική αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί αντί της κλασσικής μεθόδου εκτομής σε περιορισμένες περιπτώσεις, ιδιαίτερα σε μικρούς προστάτες (<30 κ.εκ.) χωρίς την ύπαρξη μέσου λοβού, και σε νέους ασθενείς. Ωστόσο, τα ποσοστά υποτροπής της απόφραξης και επανέναρξης συμπτωμάτων είναι αρκετά υψηλά.

2. Εκτομή του προστατικού αδενώματος (resection – TURP)

Κατά τη μέθοδο αυτή πραγματοποιείται εκτομή και αφαίρεση του αποφρακτικού προστατικού αδενώματος σε μικρά κομμάτια ιστού. Αποτελεί σήμερα τη μέθοδο εκλογής της αντιμετώπισης της υπερτροφίας του προστάτη, αφού ενδείκνυται στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και σε προστάτες με μέγεθος 30-80 κ.εκ. Σε έμπειρα χειρουργικά χέρια μπορούν να αντιμετωπισθούν και ακόμα μεγαλύτεροι προστάτες, αλλά συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνεται ο χειρουργικός χρόνος και η πιθανότητα επιπλοκών.

Η εκτομή μπορεί να πραγματοποιηθεί με τη χρήση μονοπολικής ή διπολικής ενέργειας, αλλά και με τη χρήση laser. Την τελευταία δεκαετία, έχει κερδίσει έδαφος η διπολική εκτομή με τη χρήση φυσιολογικού ορού πλύσεων, η οποία χαρακτηρίζεται από αντίστοιχα αποτελέσματα αλλά λιγότερες επιπλοκές από τη μονοπολική εκτομή. Ένα τέτοιο σύστημα διπολικής εκτομής είναι το σύστημα TURiS (Transurethral Resection in Saline).

3. Εξάχνωση του προστατικού αδενώματος

Κατά την εξάχνωση ο προστάτης στην ουσία ¨λιώνει¨ από τη θερμική ενέργεια που προκαλείται. Μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε με τη χρήση διπολικής ενέργειας, είτε με τη χρήση laser (Greenlight, Thulium). Δεν παραμένει υλικό για βιοψία, κάτι που αποτελεί μειονέκτημα της μεθόδου, αφού δεν μπορεί να αποκλειστεί η συνύπαρξη καρκίνου του προστάτη. Τα αποτελέσματα της μεθόδου δεν είναι επιβεβαιωμένα στη βιβλιογραφία, και ειδικά σε προστάτες μεγάλου μεγέθους (>100 κ.εκ.) η μέθοδος αντενδείκνυται.

Επίσης, τα δυσουρικά ενοχλήματα αποτελούν πρόσθετο μειονέκτημα της συγκεκριμένης τεχνικής. Επειδή όμως επιτυγχάνεται άριστη αιμόσταση, η μέθοδος αυτή ενδείκνυται κυρίως σε υπερήλικες ασθενείς, ή σε ασθενείς που δε μπορούν να διακόψουν την αντιπηκτική τους αγωγή.
 

4. Εκπυρήνιση του προστατικού αδενώματος

Κατά τη μέθοδο αυτή πραγματοποιείται εκτομή ολόκληρου του προστατικού αδενώματος, δια μέσου της ουρήθρας, σε ένα έως τρία κομμάτια με τη χρήση laser (HoLEP, ThuLEP), ή διπολικής ενέργειας (BipoLEP). Στη συνέχεια το αδένωμα κατακερματίζεται και αφαιρείται με τη χρήση ενός ειδικού ενδοσκοπικού εργαλείου (morcellator).

Η μέθοδος εφαρμόζεται ακόμα και σε πολύ μεγάλους προστάτες (> 100 κ.εκ.), προσφέρει άριστη αιμόσταση και λειτουργικά αποτελέσματα, και πιθανότατα θα αντικαταστήσει την παραδοσιακή μέθοδο εκτομής στο μέλλον. Κρίνεται όμως απαραίτητη η ειδική εκπαίδευση και χειρουργική εμπειρία του ουρολόγου αφού η συγκεκριμένη μέθοδος έχει ιδιαίτερα υψηλό επίπεδο δυσκολίας και απαιτεί άριστη γνώση της ανατομίας.

5. Πειραματικές τεχνικές (Urolift – Rezum – Aquablation)

Οι τεχνικές αυτές φαίνεται να είναι λιγότερο επεμβατικές από τις καθιερωμένες μεθόδους αντιμετώπισης της υπερπλασίας προστάτη, αφού μπορούν να πραγματοποιηθούν στο εξωτερικό ιατρείο, και χωρίς την ανάγκη νοσηλείας του ασθενούς. Δεν υπάρχουν όμως στοιχεία από τη βιβλιογραφία που να ενισχύουν την εγκυρότητα των αποτελεσμάτων των μεθόδων αυτών.

Επιπλέον, ειδικά οι τεχνικές Urolift και Rezum, δεν ενδείκνυνται για όλες τις περιπτώσεις και εφαρμόζονται σε επιλεγμένους ασθενείς. Ως εκ τούτου,  δεν αποτελούν ακόμα καθιερωμένες μεθόδους της καθημερινής κλινικής πράξης και θα πρέπει να εφαρμόζονται μόνο σε κέντρα υψηλού όγκου περιστατικών ή στο πλαίσιο κλινικών μελετών.

Στις θεραπείες που μπορούμε να προσφέρουμε ανήκουν η περιτομή και η χειρουργική αποκατάσταση καρκίνου του όρχεως, κρυψορχίας, κιρσοκήλης, υρδοκήλης, σπερματοκήλης,

Η περιτομή πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία και δεν απαιτεί νοσηλεία, ενώ οι υπόλοιπες επεμβάσεις συνήθως πραγματοποιούνται με γενική ή ραχιαία αναισθησία και απαιτείται παραμονή του ασθενούς στο νοσοκομείο για μία ήμερα.

Αποτελεί μια απλή ενδοσκοπική εξέταση που πραγματοποιείται με τοπική αναισθησία. Διενεργείται με ένα πολύ λεπτό, εύκαμπτο ενδοσκόπιο, δεν είναι επίπονη, και μπορεί να πραγματοποιηθεί στο εξωτερικό ιατρείο. Συνίσταται συνήθως στη διερεύνηση διαφόρων συμπτωμάτων όπως το αίμα στα ούρα, η ακράτεια ούρων, η επώδυνη ούρηση.

Μπορεί να θέσει άμεσα τη διάγνωση ενός καρκίνου, ενός λίθου, μιας φλεγμονής της ουροδόχου κύστης, και μια καλοήθη διόγκωση του προστάτη. Χρησιμοποιείται επίσης στην παρακολούθηση ασθενών με διαγνωσμένες παθήσεις, όπως ο καρκίνος της κύστης, μετά από την αρχική αντιμετώπιση.